Tuesday, June 9, 2020

कोरोना स्टॉप करोना - भाग ६

औषधोपाचार सुरू असल्याने होणारा त्रास कमी होत होता. आईच्या प्रकृतीत चार दिवसांमध्येच सुधारणा झाली. मला मात्र खोकला आणि घश्यामध्ये त्रास सुरूच होता. दहा दिवसांच्या उपचारानंतर दोघांना डिस्चार्ज देण्याचा निर्णय प्रशासनाने घेतला. मला त्रास कायम असल्याने पुन्हा रिक्स नको म्हणून उपचारानंतर पुन्हा लाळेचे नमुने (स्वॅब) घेण्यात यावा, अशी विनंती माझ्यासह मित्रांनी डॉक्टरांकडे केली. त्यानुसार १४ मे २०२० दोघांचे स्वॅब नमुने घेण्यात आले. यातच १५ मे २०२० रोजी पुंडलिकनगर भागातील काही रूग्णांना दहा दिवसांच्या उपचारानंतर डिस्चार्ज (उपचारानंतर स्वॅब तपासणी न करता) देण्यात आला. आम्हा दोघांना डिस्चार्ज का मिळाला नाही याची चर्चा यानंतर रंगू लागली. अनेकजण डिस्चार्ज बद्दल फोनद्वारे विचारणा करू लागले. स्वॅब नमुन्यांचा अहवाल आल्यानंतर डिस्चार्ज मिळेल असे सर्वांना सांगत होतो. दोन दिवस उलटूनही स्वॅबच्या रिपोर्टबद्दल मला समजले नव्हते. सोर्सकडून दररोज मिळणारी माहितीही मिळाली नव्हती. विचारणा केल्यानंतर ते केवळ पेन्डींग असल्याचे सांगत होते. कोणाच्याही रिपोर्टला दोन दिवस लागत नाहीत. नेमकी आमचेच रिपोर्ट पेन्डींग का? असा प्रश्न पडू लागला. प्रश्नाचे उत्तर जाणण्यासाठी एका डॉक्टरांना फोन केला.
-----
नंतर समजले माहिती लपविल्याचे

मुळात दोघांचे रिपोर्ट दुसऱ्या दिवशीच आलेले होते. डॉक्टरांनी मला ते कळू दिले नव्हते. डॉक्टरांना फोन केल्यानंतर मला ही बाब समजली. दहा दिवसाच्या उपचारानंतर आमचे घेतलेले स्वॅब रिपोर्ट पुन्हा पॉझिटिव्ह आले होते. त्रास जाणवत असल्याने माझा रिपोर्ट पॉझिटिव्ह येणारच याची मला खात्री होती. आईचा रिपोर्ट पॉझिटिव्ह आल्याचे समजल्यानंतर मला धक्का बसला होता. वडील, बहिण, आजी-आजोबा यांच्यासह अन्य नातेवाईकांना हे सांगितल्यास सर्वच चिंतेत पडतील या हेतुने त्यांच्यापासून ही माहिती मी लपविली. विचारणा केल्यानंतर नव्याने स्वॅब घेण्यात येईल, केव्हा घेतील हे सांगता येत नाही असे उत्तर देत होतो. सर्वांनाच असे लपविणे योग्य न वाटल्याने वडीलांना हे सांगितले. त्यांनी चिंता करू नका, काळजी घ्या असे म्हणत धिर दिला.
----
रिपोर्ट काहीही येवो डिस्चार्ज घ्यावा लागेल

रिपोर्ट पॉझिटिव्ह आल्यानंतर होणारा त्रास जाणून घेऊन औषधी देण्यात आल्या. तीन दिवसांच्या उपचारानंतर आईला कोणत्याही प्रकारचा त्रास जाणवत नव्हता. १२ दिवस उपचार घेऊनही मला खोकला अन् घश्यात त्रास कायम होता. १८ मे २०२० सकाळी डॉक्टर तपासणीसाठी आले. दुपारी दोघांचे स्वॅब नमुने तपासणीसाठी घेण्यात येईल, असे सांगितले. परंतु, त्या दिवशी आमचे स्वॅब नमुने घेण्यातच आले नाही. १९ मे रोजी तपासणीसाठी आलेल्या डॉक्टरांनी तुमचा रिपोर्ट आल्यास दुपारी डिस्चार्ज मिळणार असल्याचे सांगितले. काल स्वॅब नमुने घेतलेच नाही रिपोर्ट कसा येईल? असा प्रश्न मी डॉक्टरांना केला. त्यांनी चौकशी केल्यानंतर स्वॅब घेणारे दोघांचे नमुने घेण्यास विसल्याचे कळले. मग आज नमुने घेऊन उद्या रिपोर्ट आल्यानंतर डिस्चार्ज मिळेल असे सांगून डॉक्टर निघून गेले. दुपारी १२ वाजेच्या सुमारास दोघांचे स्वॅब नमुने घेण्यात आले. त्यानंतर काही वेळेतच जिल्हा शल्यचिकित्सकांचा फोन आला. रूग्णांवर उपचार करण्याचे गाईडलाईन बदललेले आहेत. दहा दिवसानंतर सर्वांनाच डिस्चार्ज देण्यात येत आहे. नव्याने स्वॅब घेणे नियमबाह्य असून तुमचे मात्र ते घेण्यात आलेले आहे. आता उद्याचे रिपोर्ट काहीही येवोत, तुम्हाला डिस्चार्ज मिळेल असे त्यांनी सांगितले. पॉझिटिव्ह आला तरीही डिस्चार्ज कसा देता येईल असा प्रश्न केल्यानंतर त्यांनी काही उदाहरणे मला दिली. हे मात्र मला पटले नाही. याची कल्पना सहकाऱ्यांना दिली. त्याच दिवशी एका वॉर्डामध्ये जमीनीवर रूग्णांवर उपचार करण्यात येत असल्याचे फोटो रूग्णाने आणून दिले. सत्यता पडताळणीसाठी तेथे जावून पाहणी केली. रूग्णाच्या मदतीने व्हिडीयो काढून प्रसारमाध्यमांच्या प्रतिनिधींपर्यंत पोहचविले. वृत्तपत्रे, चॅनल्सच्या मदतीने जिल्हा रूग्णालयामधील खरी परिस्थिती यानंतर सर्वांपर्यंत पोहचली. त्यानंतरच सुधारणा झाली की नाही हे मला डिस्चार्ज मिळाल्याने समजू शकले नाही.
----
आई निगेटिव्ह आणि मी पॉझिटिव्ह

दुसऱ्यांदा घेण्यात आलेला स्वॅब नमुन्यांचा रिपोर्ट आईचा निगेटिव्ह तर माझा पॉझिटिव्ह येईल अशी मला शंका होती. परिचयातील डॉक्टरांशी चर्चा करताना मी हे बोलूनही दाखवले. ‘पॉझिटिव्ह’ विचार करण्याची सवय असल्याने हा रिपोर्टही माझा पॉझिटिव्ह येईल असे ठामपणे त्यांना म्हणालो. काही वेळेस ‘निगेटिव्ह’ विचार महत्वपूर्ण असतात, तुम्ही इतर विचार सोडा अन् आराम करण्याचा सल्ला डॉक्टरांनी दिला. २० मे रोजी सकाळीच सूत्रांच्या मदतीने रिपोर्ट मला समजला. यात आई निगेटिव्ह तर मी पॉझिटिव्ह निघालो होतो. आम्हा दोघांना डिस्चार्ज देण्याची तयारी प्रशासनाने सुरू केली होती. पॉझिटिव्ह असल्याने डिस्चार्ज घेण्याची माझी मनस्थिती नव्हती. हा प्रकार प्रसारमाध्यमांच्या प्रतिनिधींबरोबरच लोक प्रतिनिधींना निदर्शनास आणून दिला. डिस्चार्ज देऊ नये यासंदर्भात अनेकांनी अधिकाऱ्यांना फोन केले. मात्र, नियमांवर बोट ठेवून ‘सुंदर’पध्दतीने हाताळणी केली. मी वाद घालण्याच्या मनस्थितीत होतो. अनेकांनी असं करू नकोस, घरी उपचार सुरू ठेवूयात. पहिले आरोग्याकडे लक्ष दे, असा सल्ला दिल्याने मी माघार घेत डिस्चार्ज करून घेतला. डॉ. अर्चना भोसले, डॉ. महेश लढ्ढा, डॉ. संतोष नाईकवाडे यांनी या प्रकरणात महत्वपूर्ण भुमिका बजावली. आईला धिर देऊन मला काहीही होणार नाही याची खात्री दिली.
--------
अनेकांनी लावले तर्कवितर्क

पॉझिटिव्ह असतानाही मला डिस्चार्ज दिल्याने अनेकांनी नेमकी काय झाले यासंदर्भात तर्कवितर्क लावणे सुरू केले. काहींनी जिल्हा रूग्णालयातील खरी परिस्थिती सर्वांसमोर आणल्यामुळे डिस्चार्ज दिल्याचा तर्क लावला. मुळात, या प्रकारांमुळे अधिकाऱ्यांची माझ्याबद्दल नाराजी होतीच. परंतु, जिल्हा शल्यचिकित्सकांनी माझ्याशी अगोदरच डिस्चार्ज संदर्भात चर्चा केलेली होती. काही हितचिंतकांनी त्यात तर्कवितर्क लावून अफवा पसरविण्याचे काम केले. याने उपचार सुरू असताना समाजकार्य कशाला करायचे, कानाडोळा करायला हवे होते अशी चर्चाही रंगली. परंतु, दररोज घडणाऱ्या घडामोडी ‘एसआरटीवाय’ ग्रुपच्या सदस्यांना माहित होत्या. इतरांनी कितीही तर्कवितर्क लावून केलेली चर्चा माझ्यासाठी करमणूकच होती. (क्रमशः)



No comments:

Post a Comment